ประเพณีพื้นเมือง

Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page

2. รากรับหรือกระจับ มีผู้แสดงและเครื่องดนตรีประกอบ ได้แก่ ซอด้วง 1 กลองโทน 1 ผู้รำรับชายหรือจะกรับเป็นการแสดงในงานลักษณะเดียวกันกับลิเกหรือหมอลำ

1. เรือมอันเรหรือลูดอันเร (รำหรือเต้นสาก) นอกจากผู้รำจะประกอบด้วยชายหญิงเป็นคู่ไม่จำกัดจำนวนแล้ว ยังมีอุปกรณ์ประกอบรำคือ สากตำข้าว 1 คู่ ไม้รอง 1 คู่ สำหรับกระทบเป็นจังหวะ) เครื่องดนตรีใช้ในการรำ ประกอบด้วย กลอง โทน ปี่ นิยมเล่นกันในเดือนห้าหรือ ระหว่างวันหยุดสงกรานต์ (วันตก)

3. เจรียง หรือจำเรียง (ขับร้อง) เป็นการขับร้อง หรือออกเสียงเป็นทำนองการอานทำนองเสนาะ ใช้กลอนสดเป็นส่วนใหญ่ ขับขานนิทานชาดกในพุทธศาสนา หรือ บรรยายเหตุการณ์ในอดีต และปัจจุบัน ถ้ามีเครื่องดนตรีประกอบ ก็มีชื่อเจรียงตามประเภทเครื่องดนตรีที่ใช้เล่นประกอบ

กันตรึม เป็นการเล่นเพลงประกอบดนตรีของชาวเขมรในแถบอีสานตอนล่าง ลักษณะเพลง "กันตรึม" จะเป็นเพลงที่ขับร้องเรืองราวเกี่ยวกับชีวิตประจำวัน ที่พบเห็นโดยทั่วไป เช่นเรื่องเกี่ยวกับความรัก เกี่ยวกับงานประเพณีต่าง ๆ และในบางครั้ง จะมีการร้องสลับคู่หญิงชาย ร้องโต้ตอบกัน เครื่องดนตรี ส่วนมากจะเป็นปี่สไล ซอตรัวเอก กลองกันตรึม เครื่องให้จังหวะ คือ กรับ ฉิ่ง ขลุ่ย เป็นต้น

อาไย เป็นการเล่นเพลงโต้ตอบระหว่างหญิงชาย ลักษณะเพลงอาไย เป็นเพลงปฏิพากย์ ขับร้อง โต้ตอบกัน ระหว่างฝ่ายหญิง - ฝ่ายชาย ในเชิงเกี้ยวพาราสี วิธีการเล่นเพลงอาไย จะแบ่งเป็นฝ่าย ชาย ฝ่ายหนึ่ง และฝ่ายหญิงอีกฝ่ายหนึ่ง จำนวนเป็นคู่ๆ กัน มักมีไม่เกิน 4 คู่ โดยแต่ละคู่จะยืนหัน หน้าเข้าหากัน และร้องโต้ตอบกัน เปลี่ยนคู่กันไปจนจบ ในระหว่างที่ฝ่ายหนึ่งร้องจบ ดนตรีจะรับ เป็นท่อน ๆ และในช่วงที่ดนตรีรับนี้เอง ที่ฝ่ายหญิงและฝ่ายชาย จะรับต้อนถอยกลับไปกลับมา